· 

Week 5: Rondjes in en om Hellevoetsluis

Dinsdag 29 januari:

Afgelopen weekend heb ik waarschijnlijk toch teveel van mijzelf gevraagd. Samen met de emotionele week van ervoor heeft dat gezorgd voor een relaps van de MS. Al voel ik me vandaag behoorlijk brak, heb ik nog een pijnlijke blaar op mijn grote teen van zondag en kan ik niet echt rechtuit lopen, ik ben toch maar gaan wandelen met de loopgroep. Een rondje van vierenhalve kilometer, echt wel voldoende voor vandaag.

 

We hebben vooral bekende route gelopen en weinig bijzonders gezien onderweg, maar we hebben wel lekker gebabbeld. Heel lief van de snellere dames in de groep om af en toe op me te wachten, zodat we verder samen op konden lopen. Pas bij thuiskomst bedacht ik dat we nog Compeed pleisters in de la hebben liggen... Niet alleen mijn benen willen niet lekker, het brein werkt ook niet zo goed, haha.

 

Mijn tempo ligt duidelijk lager dan gebruikelijk. Dat voelt verdrietig. Meteen ook borrelt er een paniekerig gevoel bij me omhoog en word ik bang dat ik het toch niet zal kunnen halen allemaal, die wilde plannen van me. Ik druk de angst de kop in en besluit rustig door te ploeteren. In mijn achterhoofd houd ik me vast aan de opmerking van mijn revalidatiefysio: beter een beetje lopen dan helemaal niets doen! Ook Mariska's overtuiging dat ik het echt wel ga kunnen, sterkt me. Zij kan het weten, want zij is de loopcoach.

 

Met wat geluk valt het herstellen mee en ben ik er over een week of zo weer vanaf. Ondertussen vind ik het best wel stoer van mijzelf dat ik me niet heb overgegeven aan het bankhangverlangen.


Vrijdag 1 februari:

Het plan was vandaag weer met Marianne te gaan wandelen. Helaas kon de auto gisteren wel gediagnostiseerd, maar niet gelijk gemaakt worden. Dat zal dan hopelijk voor volgende week zijn. Omdat ik nog altijd erg moe ben en als een dronken mannetje over straat zwalk, heb ik besloten om maar een uurtje te gaan wandelen. Dat valt gelukkig nog binnen het trainingsschema, dus hoef ik me niet al te bezwaard te voelen dat ik minder kan doen dan ik zou willen. 

 

Doordat het wandelen trager gaat heb ik maar vooral op mijn techniek gelet. Niet zwabberen met mijn rechterbeen, voet goed recht planten en netjes afzetten. Hoofd omhoog, je valt heus niet. In dezelfde cadans blijven lopen, met kortere stappen heuvelopwaarts en heuvelaf lichtjes door de knieen zakken. Ondertussen mijn linkervoet niet ontzien, al doet de bijna genezen blaar wat vervelend. Rug recht, schouders ontspannen.

Het is een hoop om tegelijkertijd op te letten. Het voelt een beetje als leren autorijden. Het voordeel? Ik heb geen pijn aan mijn rechterknie bij thuiskomst. Wat mij betreft het beste bewijs dat een goede wandeltechniek werkt. Bovendien lukt het zo beter om rechtdoor te blijven lopen, ook niet verkeerd. 

 

Onderweg veel vogels gezien, iets dat ik fijn vind. Als ze fluiten, kakelen, krassen of kwaken, dan praat ik lekker terug. Een koppeltje kauwen zat doodgemoedereerd te eten van iets op mijn pad en leek totaal niet bang voor me. Op het moment dat ik een foto van ze wilde maken, kwam een stel kraaien luid krassend op ze afgevlogen, duidelijk jaloers. Tss. Weg kauwen, weg foto. De kraaien bleven verontwaardigd op de opengeploegde akker naar me zitten krassen. Ik vind ze behoorlijk bijdehand, maar eerlijk gezegd ook erg grappig.

 

Naast het pad lagen veel opengebroken mosselen. Ik vraag me af welke vogels die daar hebben laten vallen... meeuwen, kraaien of toch de aalscholvers die altijd bovenop de lantaarnpalen langs de weg zitten? Ik heb er nog nooit een in actie een mossel zien oppeuzelen, maar misschien komt dat nog. Ik loop hier wel vaker, dus het zou zomaar kunnen.

Onderweg terug nog twee lange takken van een vers gesnoeide treurwilg gescoord. De mensen keken me wel wat vreemd na, maar onze konijntjes zijn er blij mee. Dus.


Zondag 3 februari:

Het was prachtig weer vanmorgen, echt genieten. Ik ben iets later weggegaan dan gepland, waardoor ik na lunchtijd pas weer thuiskwam, maar ik heb heerlijk gelopen. Vooral het eerste stuk ging lekker.

Vandeweek kwam ik op een van de wandelsites een tip tegen voor het anders veteren van je schoenen. Hiermee kan ik mijn voorvoet iets meer ademruimte geven. Meteen uitgeprobeerd natuurlijk. Samen met de dunnere wandelsokken hielden mijn pootjes het zo een stuk langer uit. Pas na een kilometer of acht gingen ze pijn doen en konden ze wel een massage gebruiken. Een heel goede tip dus!

 

Op Strava had ik voor vandaag een route van elf kilometer uitgewerkt. Een route die me dicht bij onze wijk hield en me toch langs mooie paden en veel bankjes voor zonodige rustmomenten zou voeren. Dat leek me wel handig, aangezien ik nog steeds niet 100% ben en ik op die manier naar huis zou kunnen terugkeren wanneer dat maar nodig zou blijken. Uiteindelijk heb ik de hele route uitgelopen en heb ik maar drie keer hoeven rusten. Yes! Zelfs al was ik flink aan het zwalken tegen de tijd dat onze buurt in zicht kwam, het viel me al bij al goed mee. Dat de zon zo heerlijk schijnt vandaag, dat ik begroet werd door tal van honden en hun baasjes en dat de vogels fluiten alsof het al lente is hielp natuurlijk ook allemaal.

 

Vandaag ontdekt dat ik zelfgemaakte routes op Strava offline kan gebruiken, heel handig en batterijbesparend. Ook ontdekt dat de Polarsteps app werkt zonder dat hij open staat. De weergave is niet heel accuraat, maar goed genoeg. Als je wilt kun je me daar dus ook volgen en mijn routes zien, zelfs terwijl ik ze aan het wandelen ben.

En nog een leuke ontdekking gedaan: halverwege moest ik een stuk door een dikke laag modder harken. Het ruiterpad dat ik volgde was bedolven onder bagger uit de sloot ernaast en stak vol mosselen, sommigen nog niet eens opengebroken. Nu weet ik meteen waar de vogels, die de losse schelpen langs het pad van eergisteren hadden laten vallen, hun maaltje gehaald hebben. Nu er alleen nog achter zien te komen welke vogels dat dan zijn ;)



Reactie schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    Marianne (zondag, 03 februari 2019 19:03)

    Goed gelopen, Inge! Mooie afstand!
    We moeten snel afspreken om afgelopen vrijdag in te halen ;-)

  • #2

    Marianne (zondag, 03 februari 2019 19:03)

    P.s. Prachtig foto's!

  • #3

    Cootje (zondag, 03 februari 2019 19:26)

    Wat ben je goed bezig Inge! Erg tof om je wandelverhalen te lezen. Ik volg je op de voet.
    Wat een geweldig doel en vooruitzicht heb je voor ogen!!!