· 

Week 15: Plannen in de soep, maar ook: de Meijendelwandeling!

Maandag 8 april:

Afstand: 0,76 km

Gemiddeld tempo: 13:14 min/km

Hoogteverschil: 9 m

 

Gisteren kwam de griep al opzetten, al verkoos ik te geloven dat ik alleen maar hoofdpijn had door te weinig slaap. Vandaag zet de slijmvorming goed door. Ondanks dat vind ik dat ik er toch even uit moet en grijp het posten van een kaart aan als uitstekend moment om een wandelingetje te maken. Het wordt een kort rondje... mijn benen zijn zwaar en ademhalen gaat lastig. Misschien toch eerst maar eens goed uitzieken zeker?


Saga, Helen, Inge, Ingen 😊
Saga, Helen, Inge, Ingen 😊

Zaterdag 13 april:

Afstand: 14,47 km

Gemiddeld tempo: 14:45 min/km

Hoogteverschil: 84 m

 

Al ben ik nog niet helemaal beter, ik heb alleen nog maar wat verhoging naast het snotteren en hoesten, dus wandelen met Ingen en Helen gaat vandaag gewoon door! Na een lekkere kop koffie trekken we de wandelschoenen aan en stappen naar buiten. Saga, de labradoodle, gaat gezellig de hele wandeling met ons mee.  Me happy!

 

Helen heeft een mooie wandeling uitgezocht door de Nieuwe Scheveningse Bosjes, het Oostduinpark, rond Meijendel en langs het herdenkingsmonument op de Waalsdorpervlakte. Ze is onze gids vandaag en heeft heel wat wetenswaardigheden te vertellen, wat een interessante extra dimensie geeft aan het wandelen. Het lijkt of alles in deze buurt een geschiedenis heeft die terugvoert naar het begin van de 19e eeuw en/of naar de Tweede Wereldoorlog. Een apart gevoel te weten dat er zoveel te verhalen valt over de grond die onder onze voeten doorloopt.

 

Het weer is schitterend. Koud, maar heel zonnig en zolang we aan het wandelen zijn zeker warm genoeg voor mij. Het lopen gaat lekker. Het valt me de laatste weken op dat ik helemaal niet meer zo vaak hoef te rusten en vrij gemakkelijk een kilometer of zes, zeven achter elkaar kan lopen. Heuvelop kom ik nog wel wat adem tekort, dat valt me dan wel weer een beetje tegen. Omdat we voor een groot stuk door duingebied lopen, pakken we ongemerkt toch heel wat hoogtemeters mee. Dat is wel weer mooi meegenomen!

 

Halverwege houden we lekker lang pauze bij Boerderij Meyendel. Ze hebben er gluten- en lactosevrije pannenkoeken en serveren er zelfs met spek en gember, wat een geluk! Saga krijgt ongevraagd twee kluifjes van het personeel, superlief. Al snel zijn de buiken rond en is de dorst gelest. We zijn rozig van het wandelen. Hier en daar beginnen wat pijntjes de kop op te steken, we zijn tenslotte geen gebakjes meer, maar gelukkig is het niet zo erg dat we de wandeling ervoor moeten verkorten of afbreken. Een dik uur rusten is voldoende om verder te kunnen met de tweede helft.

 

Onderweg spotten we heel wat mak en wild, echt gaaf. Wat hebben we allemaal gezien? Een vos op afstand, een stuk of zeven reeën zonder angst en met duidelijk zichtbare spiegels, twee half verstopte duinkonijnen, een buizerd, een bruine kiekendief (denk ik) in glijvlucht boven het pad, gewone en Schoonebeeker heideschapen, een groenling, allerlei honden en wat stelletjes toeristen. Vooral het zien van de reeën vind ik bijzonder, zo midden op de dag. Normaal zie je die toch eigenlijk alleen rond de schemer? Misschien dat de lente er iets mee te maken heeft. Het lijkt erop dat veel vogels en andere dieren dan vergeten dat ze op hun hoede moeten zijn. In ieder geval is het de tijd dat er veel doodgereden langs de kant van de weg liggen, snif.

 

Tegen het einde van onze wandeling lopen we wat trager en zijn de pijntjes duidelijker aanwezig. Voor mij betekent dat stijve benen, oververhitte voetzolen en een kramperig gevoel in de middelste tenen. Niets dat niet met een dagje rusten weer verdwenen is. Helen vindt een 'pelgrimsstaf' voor me in het bos, ziet er prachtig uit. Eigenlijk best jammer dat hij veel te zwaar is. Ingen vraagt me, terwijl we terug thuis aan tafel nog iets koels drinken en de verbrande kilocalorieën weer aanvullen, wat mijn verste afstand is tot nu toe. Die van vandaag! Ruim veertien kilometer op de teller. Ik voel me zeer tevreden!

 

Het was erg gezellig en heel fijn om met zijn vieren door zo'n mooie omgeving te trekken. De hond heeft het prima volgehouden. Wij dames ook, al zeg ik het zelf, dus dit gaan we vast nog vaker doen. Er zijn nog veel meer mooie, lange wandelingen te maken in dit prachtige natuurgebied. 


Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Nicole (zondag, 14 april 2019 21:41)

    Mooi Inge, volgens mij weet je iedere twee, drie weken weer een nieuwe mijlpaal te bereiken. Pas je wel op met je griepje? Bij naar je lichaam luisteren en blijf genieten van de kleine (en grote) overwinningen. Jij gaat vrolijk zingend de Alp op straks.

  • #2

    Naamgenootje (zondag, 14 april 2019 23:42)

    Yeahhhh, we Did it!
    Was heel leuk.
    ... Saga was lui vandaag ��
    Smaakte naar meer, dus tot snel weer x