· 

Week 17: Flexibel trainen in Amsterdam en wandelen rond druilerig Valkenburg

Maandag 22 april:

Afstand: 4,25 km

Gemiddeld tempo: 13:29 min/km

Hoogteverschil: 6 m

 

Ik zat er een beetje tegenaan te hikken vandaag, maar na het eten ben ik toch maar even een wandelingetje gaan maken. Stukje door de polder, langs het fort aan de Noorddijk en langs de molen. Het is een route die ik wel vaker loop. Om de boel eens vanuit een ander perspectief te zien dacht ik er slim aan te doen de route eens andersom te lopen. Liep ik geheid precies de verkeerde kant op natuurlijk, haha.

 

Het was mooi in ieder geval. De zon ging rozerood onder tijdens het wandelen, geeft me altijd een fijn gevoel. Er waren veel vogels te zien onderweg, vogels die allemaal heel rustig bleven waar ze waren toen ik langs kwam. Op twee na dan. Een reiger vond het prima dat ik langs wilde lopen, maar maakte zich uit de voeten toen ik een foto van hem wilde maken. Jammer!

 

De zwaan die op zijn gemakje in het gras zat te zitten vond het wel interessant, mijn bewonderende aandacht. Hij stond op en schommelde naar me toe. Ben ik toch een angsthaas blijkbaar, want zo'n prachtige, grote vogel zonder barriere is toch wel griezelig als hij dichter- en dichterbij wil komen. Ik nam telkens een stap achteruit en de zwaan liep onverstoord op zijn grijze zwemvliesvoeten naar voren. Ik heb maar snel mijn foto gemaakt voor ik de benen nam. Gek toch, het beest deed helemaal niet boos of zo. Misschien wilde hij wel aangehaald worden. Schijterd die ik ben, tss.


Donderdag  25 en vrijdag 26 april:

Afstand: 9,6 km

Gemiddeld tempo: 13:58 min/km

Hoogteverschil: 50 m

 

Mijn wandeling van woensdag heb ik uitgesteld naar gisteren. Samen met die van vandaag heb ik twee fysiek intensieve, maar verder heerlijke dagen in Amsterdam doorgebracht bij Anne, mijn dochter. Donderdag zijn we met Romy, een van haar vriendinnen, voor een high tea naar Gartine gelopen, middenin het centrum. Supergezellig. Wat een heerlijkheden hebben ze daar! Ik kan het van harte aanraden. Reserveer wel tijdig, want het pand is knus klein en het enthousiasme groot!

 

Vandaag, vrijdag, is Bas ook naar Amsterdam gekomen, zodat we met zijn drieën konden lunchen. Het pannenkoekenrestaurant dat Anne aanvankelijk in gedachten had bleek een flinke wachtrij te hebben. Dan maar op zoek naar een andere gelegenheid. Arme Bas moest het hele centrum door met zijn weekendtas op de schouder, maar het eten bij Kantjil en de Tijger was lekker als altijd.

En dan natuurlijk naborrelen bij Wijnand Fockink, het proeflokaal voor ambachtelijk gestookte likeuren, te vinden halverwege de smalle Pijlsteeg naast het Krasnapolsky Grand Hotel. Al maken ze geen reklame voor zichzelf, het is er altijd druk en zoals gewoonlijk weer een superleuke ervaring! Een klein beetje jammer was het wel dat ik maar één van de 55 likeurtjes kon proeven (omdat ik later vandaag nog met de auto naar huis wilde kunnen rijden), maar de glimogen van Bas en Anne maakten dat helemaal goed.

 

Dus... twee dagen van de-hele-dag-door kortere afstanden wandelen en dan bij elkaar toch bijna tien kilometer afleggen... dat voelt goed (de stukjes korter dan tien minuten heb ik maar niet meegerekend). Zoals ik al schreef: fysiek intensief, maar super om weer in Amsterdam te zijn. Toch echt wel mijn favoriete Nederlandse stad, ondanks het massatoerisme van tegenwoordig. Vandaag was het wat toeristen betreft helemaal busy, busy, busy. Koningsnacht natuurlijk, tja.


Zondag 28 april:

Afstand: 15 km?

Gemiddeld tempo: 17:28 min/km?

Hoogteverschil: 221 m?

(de Bluetooth-verbinding deed het weer eens niet goed, snif)

 

Net als vorig weekend zie ik een beetje op tegen de lange wandeling die ik voor vandaag gepland heb. Ad doet mee aan de Steven Rooks Challenge in Valkenburg: 110 kilometer fietsen met voor hem voor het eerst echte heuveltraining in plaats van op de Tacx. Voor mijzelf heb ik op Route.nl een mooie wandeling gevonden langs Zuid-Limburgse kastelen: 15,5 kilometer wandelen met drie flinke heuvels erin en 334 hoogtemeters om te overwinnen. Plus twee keer een stukje erbij van het hotel tot het begin van de route. Totaal ingeschat op 16 kilometer.

 

Gelukkig is het vandaag een stuk koeler dan vorig weekend. Mijn koelsjaal heb ik zeker niet nodig, mijn regenjas waarschijnlijk wel. Allereerst heb ik Ad bijgestaan en gefilmd bij de start van zijn evenement. Daarna heb ik de hotelkamer nog eens nagekeken op vergeten spulletjes, heb ik uitgecheckt en ben ook ik tegen half negen vertrokken. Het drupt een beetje, maar niet genoeg om echt nat van te worden. De regenjas blijft lekker in de tas. De wandelstokken die we afgelopen week bij Bever hebben gehaald komen al snel goed van pas. Zodra ik op de route ben aangekomen gaat het steil omhoog. En voor een lang stuk ook! Het is meteen de hoogste klim van de dag. Wat een heerlijkheid om met mijn armen wat extra kracht bij te kunnen zetten. Het klimmen valt me zo een stuk minder zwaar. Ik heb de stokken de rest van de wandeling alleen nog maar losgelaten om een foto te maken of te pauzeren, grinnik.

 

Af en toe regent het wat harder, maar voor een groot deel van de route loop ik tussen de bomen, waardoor het eigenlijk niet zo opvalt. Ik vind het eerlijk gezegd wel fijn, die druppels op mijn huid. Het geeft me extra verkoeling en dat is prettig. Met mijn zeehondenisolatiesysteem warm ik redelijk snel op en krijg ik het niet snel koud. Normaal heel handig. Het wandelen gaat goed, beter dan ik had verwacht. De kilometers verdwijnen gestaag onder mijn voeten door. Ik zie van alles onderweg: schapen en koeien in een zee van gras, zilveren regendruppels op velden vol jong gewas, bomen in allerlei lentekleuren, beekjes, bos, dorpjes, allerlei soorten wegen en wandelpaden, heel wat mannen en een enkele vrouw op de racefiets, af en toe een andere wandelaar, of twee; en dan natuurlijk de kastelen. Ik vind ze eerder op grote landhuizen lijken, maar alla. Al met al een heel gevarieerde wandeling in een prachtige omgeving.

 

Een half uurtje voor het einde krijg ik een smsje van Ad dat hij al binnen is. Op dat moment zit ik een appeltje te eten op een bankje in het centrum van Valkenburg en neem ik net een foto van een heks die tegen een boom gevlogen is. Ik hang mijn rugzakje weer om, pak mijn stokken, steek een straatje af en wandel terug naar het hotel. Ik voel me vermoeid, maar zeker niet uitgeput. Fijn! We drinken van de organisatie nog een kop koffie samen en vertrekken met een tevreden gevoel en opgewekt gemoed naar het verjaardagsfeest van Berthil, waar Hans en Betty met hun spontane donatie de benodigde €1.000,- voor Klimmen tegen MS volmaken. Wat een fantastisch mooi gebaar!



Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    hans s (vrijdag, 03 mei 2019 11:14)

    Wat een prachtige en krachtige wandeling. (en een leuk verhaal natuurlijk) Nog vijf weken en dan is het zo ver.

  • #2

    HANSVANDAM (vrijdag, 03 mei 2019 14:18)

    fijn om te lezen Inge - als je lopen net zo goed gaat als je schrijven ben je zo op je eindbestemming. Al schrijvend tover je de hele omgeving tevoorschijn. Boeiend!!! Geniet lekker van je noodzakelijke voorbereiding. Je hebt je mooi doel gesteld. Goed om te weten dat Ad standby is�. Tot later!!