· 

Week 22: Op de inlays omhoog naar Vaujany!

Zaterdag 1 juni:

 

Afstand: 7,71 km

Hoogteverschil: 277 m

Gemiddeld tempo: 15:35 min/km

 

Afgelopen dinsdag heb ik mijn inlays gekregen. Super dat iedereen zo zijn best heeft gedaan om me die nog voordat we naar Frankrijk zouden vertrekken te kunnen laten ophalen! Ze zijn op maat gemaakt voor mijn wandelschoenen en ik moet zeggen: ze zitten meteen al lekker. Hoe wonderlijk. Het voelt alsof mijn zwaartepunt iets naar achteren geschoven is, alsof de druk onder mijn linkervoet beter over de hele voorvoet verdeeld is en alsof mijn voorvoeten lekker in het luchtledige wiebelen. Ik heb eerder inlegzooltjes gehad, maar die waren gewoonweg vreselijk. Deze zijn zoveel beter!

 

Op de eerste dag kon ik ze al uren inhouden. Op de tweede overdag de hele dag en op de derde dag van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Ik kan mijn geluk niet op! Na een tijdje voelde ik ze niet eens meer zitten en alle pijn was als sneeuw voor de zon verdwenen, zelfs bij belasting. Dus... tijd om er een stuk op te gaan wandelen en kijken wat er dan gebeurt met de voetjes. Mooi nog ruim een week voordat we de Mont Ventoux opgaan, dus als ik iets kapot loop, kan dat nog herstellen. Volgens mijn oorspronkelijke trainingsschema zou ik dit weekend een wandeling moeten maken die een derde van de zwaarte en moeilijkheidsgraad is van de prestatie die ik op 10 juni moet/zal gaan leveren. Oftewel: zo'n 7,1 kilometer afleggen met 262 meter stijgen en weer dalen.

 

Omdat we vlakbij l'Alpe d'Huez zitten en dus midden tussen de Alpen, is een leuke wandeling vinden die voldoet aan de vereisten geen enkel probleem. Ik plan een mooie route omhoog naar Vaujany en langs een andere weg weer naar beneden, terug naar onze chambre d'hôte. Ietsjes langer (7,7 km) en gemiddeld ietsjes steiler (7,7%) dan nodig, maar als het me teveel wordt kan ik een stukje afsteken.

Ad is om zeven uur 's ochtends al op zijn racefiets vertrokken om de Alpe d'Huez te beklimmen, benieuwd naar zijn klimconditie (en die is fantastisch, natuurlijk!). Ik ontbijt eerst met de andere gasten en vertrek daarna rond een uur of negen. Het is heerlijk rustig buiten en nog vrij koel. Dat zal niet lang zo blijven, vermoed ik, maar gelukkig loopt het grootste deel van mijn wandeling door bosrijk gebied.

 

En wat is het prachtig hier! Besneeuwde bergtoppen die het zonlicht vangen en me tegemoet schitteren. Een strakblauwe lucht erboven. Smeltwater dat onder me door het dal raast. Vlinders in alle kleuren en maten.  Kwinkelerende vogels en, naarmate het warmer wordt, meer en meer hagedisjes die wegschieten zodra ik eraan kom. Ook loslopende honden en vooral ook veel katten, valt me op. Volgens mij beesten die vooral buiten leven, want ze ogen wat schichtig en behoorlijk stoffig.

Pas wanneer ik in bewoond gebied kom zie ik de eerste mensen. Een vriendelijke Franse vrouw die een praatje met me aanknoopt over haar hond, over wandelen en de warmte. Mannen aan het werk met de skilift en de nieuwe parkeergarage in Vaujany. Ze vragen zich af of ik hulp nodig heb wanneer ik wat sta te stuntelen met het vinden van het juiste pad. En vreemd genoeg geen enkele andere wandelaar.

 

Halverwege kom ik in de 'wildernis' een gedenksteen tegen (ik had er even een foto van moeten maken, realiseer ik me nu), opgericht voor de acht mensen die zijn omgekomen bij het ongeluk met de gondel in 1989. De werkelijkheid daarvan dringt maar langzaam tot me door. Ik ben veel meer gefocust op mijn voeten. Het lopen gaat heerlijk, vooral in het begin. Pas halverwege begin ik mijn blessure een beetje te voelen. Geen echte pijn, meer dovig en met wat tintelingen. Bij een kilometer of zes begint het zeer te doen, maar absoluut niet zo erg dat ik niet meer mee zou kunnen doorlopen. Het valt me ontzettend mee! Ik kan de hele wandeling uitlopen en heb nog voeten over aan het einde. Wat een opluchting. Volgens mij hoef ik bij het evenement op 10 juni niet eens van schoenen te wisselen om die 21 kilometer klimmen vol te kunnen houden.


Reactie schrijven

Commentaren: 4
  • #1

    Richard (zondag, 02 juni 2019 18:55)

    Fijn dat je zo’n mooie wandeling hebt gemaakt. Maar nu zeg ik hetzelfde als tegen Ad. Rustig aan. Even herstellen, die mooie inlay heeft ergens een effect. Morgen voetjes omhoog, terrasje en een massage/sauna. Enjoy. Jij komt boven!

  • #2

    Cootje (zondag, 02 juni 2019 19:10)

    Fijn dat het zo goed gaat. Ik ben blij voor je.
    Mooie foto's.
    Succes en plezier komende week met wandelen en rust nemen!

  • #3

    Tante M (maandag, 03 juni 2019 08:25)

    Het lukt je
    Alle vertrouwen in.
    XX

  • #4

    Petra de Gooijer e (donderdag, 06 juni 2019 08:47)

    Hoi Inge, wat fijn dat het er positief uit ziet na je oefeningen. En dat je die inlays op tijd hebt ontvangen.
    Ik wens je heel veel succes voor de 10e � !