De Voettocht



Route

De route die ik uitgezocht heb loopt van de Oude Kerk in Amsterdam tot aan de Kathedraal van Santiago de Compostela. Onderweg kan ik stempels verzamelen bij kerken, kloosters, kathedralen, hostales, herbergen en cafe's, voor in mijn pelgrimspaspoort, het Credencial del Peregrino. Wanneer ik voor de laatste 100 kilometer iedere dag minstens twee stempels heb verzameld, zo streng zijn ze dan weer wel, krijg ik op het eindpunt mijn Compostela.

Dit is een bewijsstuk voor het volbrengen van mijn pelgrimstocht, uitgegeven door het bisdom van Santiago. Heel officieel allemaal, maar eerlijk gezegd niet iets om per se te moeten hebben, al is het stiekem toch wel een gaaf idee om zo'n Compostela te kunnen inlijsten wanneer ik weer thuis ben.

 

De route:

 

Amsterdam - Brugge

Camino des Pays-Bas, 221 km, 11 dagen;

Brugge - Lille

Via Brugensis, 72 km, 4 dagen;

Lille - Chartres

Compostelle Nord en Compostelle Arras, 295 km, 15 dagen;

Chartres - Tours

Via Turonensis, 139 km, 7 dagen;

Tours - Saint-Jean-Pied-de-Port

Via Turonensis, 552 km, 28 dagen;

Saint-Jean-Pied-de-Port - Santiago de Compostela

Camino Frances, 800 km, 40 dagen.

 

Totaal is het ongeveer 2100 kilometer verdeeld over 105 dagen, wanneer ik gemiddeld 20 kilometer per dag zal kunnen lopen.

En eventueel, als ik nog tijd, energie, zin en voeten over heb en omdat het eigenlijk wel heel mooi is om het erbij te kunnen doen, wil ik na het bereiken van Santiago nog verder lopen naar het 'einde van de wereld':

 

Santiago de Compostela - Cabo Fisterra

Camino Finisterre en Muxia, 90 km, 4 dagen.

 

Cabo Fisterra
Cabo Fisterra

Hoofdroutes in West-Europa
Hoofdroutes in West-Europa

Credencial de Peregrino
Credencial de Peregrino

Santiago

De pelgrimsroute naar Santiago de Compostela (Sint Jacobsroute, Jacobsweg of, in het Spaans, Camino de Santiago) is een route die je te voet, per fiets of te paard aflegt naar het graf van de apostel Jacobus. Volgens de legende ontdekte een kluizenaar, Pelayo, het graf van Jacobus in 814 na Christus, aangewezen door een ster, op het 'sterreveld' (campus stellae, Compostela). Het volledige stoffelijk overschot van Jacobus de Meerdere rust nu in de crypte onder het hoofdaltaar van de kathedraal in Santiago de Compostela.

 

De eerste officiële en nog steeds belangrijkste route is de Camino Francés. De huidige Camino Francés, die van Saint-Jean-Pied-de-Port in de Franse Pyreneeën naar Santiago de Compostela bij de Noordwestkust van Spanje voert, is in de eerste helft van de elfde eeuw ontstaan. Het pelgrimeren naar Santiago is na verloop van tijd steeds populairder geworden. Santiago is uitgegroeid tot een van de drie belangrijkste christelijke bedevaartsoorden in de westelijke wereld. Veel pelgrims lopen na het bereiken van de kathedraal nog door naar Finisterre, het meest westelijke punt van Spanje, om daar hun kleren te verbranden.

 

De traditie van de bedevaart naar Sint Jacob in Compostela voert terug tot in de tijd van Karel de Grote. Maar waarschijnlijk is de route al veel ouder, want al vóór Christus was Finisterre (Cabo Fisterra) al het eindpunt van een heidense tocht. Deze klif, die 90 kilometer ten westen van Santiago ligt, is door de Romeinen Finis Terrae gedoopt, wat 'einde van de wereld' betekent. Zij dachten dat de westelijke wereld niet verder reikte dan tot aan het einde van dit schiereiland.

 

Het attribuut van Sint Jacob (Santo Iago) is de schelp van de grote mantel, de Sint Jacobsschelp. Deze schelp, vaak versierd met een rood Sint Jacobskruis (een gestileerd zwaard), wordt door pelgrims met de sluiting naar boven op 'de hoed, de mantel of de knapzak' gedragen. Langs de meest gebruikte wegen naar Santiago wordt het symbool van deze schelp gebruikt om de route aan te geven.

 

Jacobsschelp en wegwijzers
Jacobsschelp en wegwijzers

Uitrusting

Mijn plan is om zo min mogelijk bagage mee te nemen. Alles moet tenslotte diezelfde >2000 km afleggen als ik! Afgezien van proviand moet maximaal 8 kilogram haalbaar zijn wanneer ik zoveel mogelijk voor lichtgewicht spullen ga.

 

Wat heb ik echt nodig?

* identiteitskaart

* Credencial del Peregrino

* Jacobsschelp

* pinpas

* zorgpas

* route-apps

* medicatieoverzicht

* buideltje

* telefoon + oortjes + lader

* sporthorloge + lader

* suncharger

* notitieboekje/Elfinbook II

* pen, potloden

* zaklamp

* led safety armband

* bolletje touw

* Ortlieb-rugzak

* eenpersoonstent

* zitmatje/-stoeltje

* slaapmatje

* slaapzak

* insectenwerende lakenzak

* opblaasbaar kussen

* Nordic walking stokken + dopjes

* regenkleding

* gamaschen

* jas?

* buff

* dunne handschoenen

* wandelschoenen

* extra paar veters

* spikes/snowsteps

* 2 paar wandelsokken

* 2 paar compressiekousen

* 2 paar katoenen sokken

* gympies

* slippers, crocks

* toiletartikelen

* haarklem, elastiekjes

* make-up

* UIXI + zakje

* wc papier

* naaigarnituur

* voetverzorgingsset

* Fixomull stretch, 10 cm

* EHBO-set

* medicijnen

* snurkwerende oordoppen

* waaier

* 2 zakdoeken

* spork

* zakmes

* nap

* camelbag

* aansteker

* kruiden/peper/zout

* gripzakjes

* boterhamzakjes

* theedoek

* reishanddoek, washand

* wasmiddel

* knijpers/broodzaksluiters

* pyjama/slaapshirt

* thermisch ondergoed

* 2 sport-BH's

* onderbroeken

* 2 afritsbroeken

* 2 T-shirts

* overhemd

* fleece vest dun

* fleece vest dik

 

Ortlieb Atrack 45 liter
Ortlieb Atrack 45 liter



Alto del Perdon - Monumento al Peregrino
Alto del Perdon - Monumento al Peregrino

Emotionele Bagage


Naast alle materiele dingen die ik mee moet nemen voor mijn voetreis naar Santiago speel ik al een tijdje met het idee om stenen met me mee te nemen die symbool staan voor het verdriet dat ik voel om het verlies van dierbare mensen. Geen origineel idee van mij hoor, er zijn meer pelgrims die dit doen.

Voor mij symboliseert iedere steen het gewicht dat ik voel van mijn verdriet om en mijn gemis van de personen die me zo dierbaar zijn en die ik in de afgelopen jaren ben kwijtgeraakt. Tijdens mijn reis kom ik bij een punt waar ik die stenen achter kan laten. Een punt waarop ik mijn pijn loslaat en verder kan gaan met de mooie herinneringen die overblijven. 

Veel reizigers laten hun last achter op het hoogste punt van de Camino Frances, bij het ijzeren kruis, ofwel Cruz de Hierro, op bijna 1500 meter boven zeeniveau. Vanaf daar is het nog zo'n 225 kilometer lopen naar Santiago de Compostela.

Niemand weet wie er in de elfde eeuw met het ritueel begonnen is, maar de enorme berg stenen die er inmiddels ligt spreekt aardig tot de verbeelding. Wat een verhalen liggen daar...

 

Zondag 3 februari:

Vandaag heb ik mijn eerste keitje gevonden. Op het pad vlak voor me viel mijn oog ineens op een bruinrode steen met mooie rondingen. Ik wist het meteen: die is voor Petra! Ik heb hem zonder verder nadenken opgeraapt en meegenomen. Nu, terwijl ik dit schrijf, ligt hij naast me op tafel en moet ik de neiging onderdrukken er een gezichtje op te tekenen ;)

 

Zondag 10 maart:

Vandaag na een rollercoaster aan gevoelens en gedachten over wel of niet de zware storm trotseren om mijn geplande wandeling te maken, vond ik een steen voor mijn vader. Hij lag me half begraven in de modderige aarde, half doorschijnend van de regen, toe te glanzen. Het was weer zo'n moment waarop ik het meteen wist: deze is voor mijn vader! Mijn tweede gedachte: 'beton met bloemetjes'... een beschrijving die een van mijn vaders ruimtevaartvrienden als beeldspraak voor zijn karakter had bedacht. Een opmerking die, mijn vader heel goed passend, in de familie in gebruik gebleven is.

 

Zaterdag 23 maart:

Tijdens mijn wandeling vandaag stond ik plots stil om de kramp in de tenen van mijn rechtervoet te verlichten. Recht voor mijn schoen ligt een mooi afgeronde, witte steen. De enige steen op het paarhonderd meter lange pad! Toevallig had ik gisteren bedacht dat een steen voor mijn oma wit zou moeten zijn en nu ligt hij hier zomaar voor mijn neus. Wonderlijk. Kramp direct vergeten, steen meteen opgeraapt en in de jaszak!